دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی مکانیک امیرکبیر 2008-6032 52 2 2020 04 20 Investigation of the Effect of Anode Fuel Contaminants on the Performance of Polymer Electrolyte Membrane Fuel Cell بررسی تأثیر حضور آلایندههای سوخت آند بر عملکرد پیل سوختی غشاء پلیمری 381 398 2818 10.22060/mej.2018.13678.5688 FA عباس مرادی بیلندی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران محمد جعفر کرمانی صنعتی امیرکبیر*مهندسی مکانیک هادی حیدری دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران محمد مهدی عبداله زاده سنگرودی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی امیر کبیر 0000-0002-9396-3855 Journal Article 2017 11 07 In the present work, a two-dimensional, transient, two-phase (two-fluid model), multicomponent model is considered for the anode-side of polymer electrolyte membrane fuel cells. The cell is assumed to include flow channel, gas diffusion layer, and catalyst layer. The discretized governing equations are numerically solved on a non-uniform grid with an in-house developed code. First, the steady-state effects of introducing Carbon-Monoxide-contaminated hydrogen on the cell performance were investigated. Then, the dynamic behavior of the cell under Carbon-Monoxide poisoning and the effects of air bleeding on the recovery of the output current density were investigated. The results were validated against experimental data, and it was indicated that even introducing a trace amount of contamination leads to significant degradation of cell performance (about 70% of output current was lost within 30 minutes when the hydrogen is pre-mixed with 10 part per million of Carbon Monoxide). Injecting a small amount of air into the anode stream resulted in a fast recovery of the lost current density (by injecting about 5% air into anode fuel, 80% of the output current was recovered within 2 minutes at 53 part per million Carbon Monoxide). Higher air bleeding ratio only resulted in minor improvement of the cell performance. در این پژوهش، شبیه‌سازی جریان تک فاز و دوفاز، هم-دما، گذرا و در حالت دوبعدی برای سمت آند پیل سوختی غشاء پلیمری صورت گرفته است. در این تحقیق، ابتدا اثر ورود مونواکسید کربن به همراه هیدروژن ورودی به آند بر عملکرد پیل سوختی به‌صورت پایا موردبررسی قرارگرفته است. سپس رفتار گذرای پیل سوختی تحت مسمومیت مونواکسید کربن و تأثیر تزریق هوا به هیدروژن بر میزان بازگشت چگالی جریان ازدسترفته بررسی شده است. به‌منظور اعتبارسنجی مدل، نتایج عددی به‌دست آمده با نتایج آزمایشگاهی مقایسه شده‌اند و تطابق قابل قبولی مشاهده شده است. بر اساس نتایج، حتی در غلظت‌های بسیار کم مونواکسید کربن نیز چگالی جریان به‌شدت کاهش می‌یابد )کاهش حدود 70 %چگالی جریان در غلظت ppm 10 در حدود 30 دقیقه(. تزریق مقدار کمی هوا به هیدروژن ورودی منجر به بازگشت سریع چگالی جریان ازدسترفته می‌گردد)بازگشت حدود 80 %چگالی جریان اولیه در مدت 2 دقیقه در اثر تزریق 5 %هوا در غلظت ppm 53 مونواکسید کرین(. افزودن درصد هوای بالاتر تنها منجر به بهبود ناچیزی در عملکرد پیل سوختی می‌گردد. ر عملکرد پیل سوختی می‌گردد. https://mej.aut.ac.ir/article_2818_d53697441ef12a45422f6660202f9840.pdf