دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی مکانیک امیرکبیر 2008-6032 52 10 2019 09 28 Experimental Investigation on the Inter-Laminar Strength in a Hybrid Elastomer Modified Fiber Metal Laminate Under High and Low-Velocity Impact and QuasiStatic Bendin بررسی تجربی استحکام بین لایه ای در چند لایه الیاف/فلز اصلاح شده با الاستومر در ضربات سرعت بالا و پایین و بارگذاری خمشی شبه استاتیکی 2931 2950 3602 10.22060/mej.2019.16385.6358 FA محمدامین زارع زاده مهریزی طراحی کاربردی،دانشکده مکانیک،دانشگاه تربیت مدرس،تهران،ایران علیرضا طاهرزاده فرد طراحی کاربردی، دانشکده مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران غلامحسین لیاقت طراحی کاربردی، دانشکده مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، ایران، تهران حامد احمدی طراحی کاربردی، دانشکده مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران یاور عنانی پژوهشگر پسا دکترا، مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران امین خدادادی طراحی کاربردی، دانشکده مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران سیده سمانه آسمانی طراحی کاربردی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2019 05 22 Growing the need to impact resistive structures, hybrid laminates have been absorbed much attention. To reach appropriate strength, high stiffness, and good energy absorption, the interfacial adhesion between different layers is important. The present paper is an attempt to assess the adhesion between different layers in a hybrid laminate consists of natural rubber, glass/epoxy composite and two layers of aluminum under high and low-velocity impact and quasi-static three-point bending conditions. In order to minimize the debonding, three kinds of specimens were made by three different adhesives including Chemosil 222 and its primer, Bylamet S2 and Cyanoacrylate. Based on the results obtained from high and low-velocity impact tests, the best choice for elastomer/composite, composite/aluminum and elastomer/aluminum interfaces are bylamet S2, cyanoacrylate, and chemosil, respectively according to delaminated area. Samples containing bylamet S2 adhesive in all interfaces have a better performance in terms of dynamic stiffness. با توجه به نیاز روز افزون به سازه‌های مقاوم در برابر بارهای ضربه‌ای، چندلایه‌های هیبریدی مورد توجه ویژه قرار گرفته‌اند. همچنین به منظور رسیدن به مقاومت مناسب، سفتی بالا و ظرفیت جذب انرژی بالا، چسبندگی بین لایه‌های مختلف این نوع سازه‌ها اهمیت فراوانی دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی استحکام بین لایه‌ای در فصل مشترک لایه آلومینیوم،لایه کامپوزیت شیشه اپوکسی و لایه لاستیک طبیعی تحت بارگذاری‌های ضربه‌ای سرعت پایین، ضربه با سرعت بالا و شبه استاتیک است. سازهای که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته است شامل چهارلایه با جنس‌های مختلف می‌باشد که عبارت‌اند از: دو لایه آلومینیوم به عنوان لایه‌های خارجی و کامپوزیت با شش لایه شیشه/اپوکسی و یک لاستیک طبیعی بین دولایه آلومینیوم. برای رسیدن به بهترین چسبندگی و کمترین جدایش بین لایه‌ای در اثر بارگذاری‌های مختلف، سه نوع چسب مختلف شامل کموزیل ۲۲۲ ،بایلا و سیانوآکریلات در فرآیند ساخت استفاده شدند. آزمایش ضربه باسرعت بالا با پرتابه سر کروی و کالیبر ۱۰ میلیمتر توسط دستگاه تفنگ گازی انجام شد. آزمایش ضربه سرعت پایین با نفوذکننده ۱۰ میلیمتری با دماغه کروی شکل توسط دستگاه سقوط وزنه انجام گرفت. در نهایت آزمایش شبه استاتیک خمش سه نقطه توسط دستگاه کشش-فشار یونیورسال روی نمونه‌های استاندارد صورت پذیرفت. مکانیزم‌های تخریب و خواص مکانیکی نمونه‌ها به دقت مورد تحلیل و مقایسه قرار گرفت. طبق نتایج آزمون ضربه سرعت بالا و پایین و با توجه به میزان گسیختگی بین لایه‌ای مناسبترین گزینه برای فصل مشترک الاستومر/کامپوزیت، کامپوزیت/آلومینیوم و آلومینیوم/الاستومر به ترتیب چسب‌های بایلا، سیانوآکریلات و کموزیل است. از دیدگاه سفتی دینامیکی نمونه‌های حاوی چسب بایلا در تمام نقاط بین لایه‌ای دارای عملکرد بهتری است https://mej.aut.ac.ir/article_3602_228b25587479f2fc7570428e8bcbabdc.pdf