دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی مکانیک امیرکبیر 2008-6032 53 3 2021 05 22 Tips on Application of Natural Ventilation in Prevalent Buildings in Iran نکات کاربردی در طراحی ساختمان‌های متداول در ایران با تکیه بر تهویه طبیعی 1621 1636 3695 10.22060/mej.2019.15459.6133 FA سیدامیر موسویان دانشگاه تربیت مدرس مهدی معرفت هیئت علمی. دانشگاه تربیت مدرس رضا مداحیان گروه تبدیل انرژی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران بهروز محمدکاری رئیس بخش انرژی عضو هییت علمی Journal Article 2018 12 19 Methods of using natural ventilation in the architecture of the buildings have been studied. Architectural elements such as: the atrium, the ceiling light aperture, the courtyard, the staircase, dome roof, duct of the installations, and vertical channels of the building such as channel of the elevator are widely used in Iranian buildings. Feasibility of using these elements for natural ventilation has been studied taking into account the relevant standards. Significant results of the study are the sizes of the openings suitable for each case of ventilation.  For the ventilation based on vertical paths such as the installation duct or the atrium, the ratio of the path area to the opening to it should be 0.78 times of the hydraulic diameter of the path. The area of the opening of the room to outdoor should 1.5 times of the opening of the room to the path. For ventilation using the light ceiling aperture the area of the opening to outdoor is independent of building area and should be 1 m².  In ventilation using duct and staircase the should be an opening on the doom roof with area equal to the area of the duct. <br />  در این تحقیق راه‌های به‌کارگیری تهویه طبیعی در معماری متداول ساختمان‌ها مورد بررسی قرارگرفته است. در معماری متداول ایران عناصری همچون میان تالار، نورگیر سقفی، حیاط، انواع گذرگاه‌های عمودی شامل داکت تأسیساتی و کانال آسانسور، پارکینگ، راه‌پله و خرپشته به کار می‌رود و می‌تواند برای تهویه طبیعی به‌کار برده شود. تهویه با نورگیر سقفی، تهویه با گذرگاه‌های عمودی در ساختمان مانند آتریم و داکت، تهویه با ترکیب راه‌پله و داکت و تهویه عبوری مورد بررسی قرار گرفت. از نتایج مهم این تحقیق می‌توان به تعیین اندازه‌ی بازشوهای مناسب برای تهویه طبیعی در ساختمان اشاره کرد. در تهویه با گذرگاه‌های عمودی هوا مانند داکت تأسیساتی و آتریم، نسبت مساحت سطح مقطع گذرگاه به مساحت بازشو از اتاق به آن گذرگاه باید حدود 87/0 قطر هیدرولیکی آن گذرگاه باشد. علاوه بر این مساحت بازشوی اتاق به بیرون حدود 5/1 برابر مساحت بازشوی اتاق به گذرگاه در نظر گرفته شود. نتایج بررسی نشان داد که در شیوه‌ی تهویه با نورگیر سقفی حداکثر مساحت بازشوی خروجی مستقل از زیربنا و برابر با 1 مترمربع در نظر گرفته شود. در شیوه‌ی تهویه از طریق ترکیب داکت و راه‌پله مساحت بازشوی قرارگرفته بر روی خرپشته برابر با مساحت سطح مقطع داکت در نظر گرفته شود. https://mej.aut.ac.ir/article_3695_af1b5754061ebbd4412adfb34c8d3534.pdf