دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی مکانیک امیرکبیر 2008-6032 53 6 2021 08 23 Electroplastic friction stir spot welding for joining AA6061-T6 aluminum to galvanized DP590 steel جوشکاری نقطه‎ای اغتشاشی اصطکاکیِ الکتروپلاستیک برای اتصال‎دهی آلومینیوم 6T-6061 به فولاد گالوانیزه دو فازی 590 3733 3750 4194 10.22060/mej.2020.18678.6876 FA ابوذر بریمانی ورندی دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران عبدالحسین جلالی اقچای دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی *دانشکده مهندسی مکانیک Journal Article 2020 07 05 The friction stir spot welding has shown great potential for joining low-ductility aluminum to high-strength steels. In the last decade, wide researches were done to achieve high strength and tool life enhancement in friction stir spot welding. The electroplastic effect, with its environmentally friendly nature and high efficiency, has resulted in a reduction of flow stress and tool wear, improvement of plasticity and material flow for various processes. On the other hand, adding nanoparticles to the friction stir spot welded area joint increased the tool wear despite the improved strength. In this paper, the joint strength and spindle output power are investigated in electroplastic friction stir spot welding process for joining of AA6061-T6 with 1 mm thickness to DP590 steel sheet of 1.5 mm. A 2^K design was used for statistical analysis considering four parameters of rotational velocity (1000, 2000 rpm), dwell time (2, 4s), electrical current (250, 500A), and adding SiC reinforcing nanoparticles. A quantitative study of the current density was performed by the finite element code with thermal-electric coupling. Results showed that electroplastic effect had a compatible impact with nanoparticles on strength improvement by accelerating the occurrence of dynamic recovery and recrystallization, and neutralized the negative effect of nanoparticles on tool life since created joints with failure loads above 7 kN. جوشکاریِ نقطه‎ ای اغتشاشی اصطکاکی توانایی بالایی در اتصال‎ دهی آلومینیوم ‎های کم ‎شکل‎ پذیر به فولادهای مستحکم نشان داده‎ است. در این فرآیند تحقیقات گسترده‎ای جهت دستیابی به استحکام بالا و همچنین افزایش عمر ابزار در دهه اخیر انجام شد. اثر الکتروپلاستیک در انواع فرآیندها با ماهیت دوستدار محیط زیست و راندمان بالا، سبب کاهش تنش سیلان و سایش ابزار، بهبود رفتار پلاستیسیته و جریان مواد شده ‎است. از طرفی افزودن نانوذرات بر ناحیه اتصال، علی‎رغم بهبود استحکام، سبب افزایش سایش ابزار شد. در این مقاله استحکام اتصال و توان خروجی اسپیندل در جوشکاری نقطه‎ ای اغتشاشی اصطکاکیِ الکتروپلاستیک برای اتصال‎ دهی آلومینیوم 6T-6061 با ضخامت mm 1 به فولاد دوفازی 590 ورق mm 5_/1 بررسی شد. برای تحلیل آماری از طرح <em>^K</em>2 با لحاظ چهار پارامترِ سرعت دورانی (1000 و  rpm2000)، زمان ماند (2 و s 4)، جریان الکتریکی (250 و A 500) و افزودن نانوذرات تقویتی کاربید سیلیسیم استفاده گردید. مطالعه کمی چگالیِ جریان توسط کد اجزای محدود با کوپل حرارتی-الکتریکی انجام شد. نتایج نشان داد که اثر الکتروپلاستیک با تسریع در وقوع بازیابی و تبلورمجدد، تاثیری همسو با نانوذرات بر بهبود استحکام داشته و اثر منفیِ نانوذرات بر عمر ابزار را خنثی کرده و اتصال‎ هایی با نیروی شکست بیش از kN 7 ایجاد کرد. https://mej.aut.ac.ir/article_4194_1d9f7fd931b7b21b049a3aeabc7f4623.pdf