دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی مکانیک امیرکبیر 2008-6032 56 1 2024 03 20 Investigating the Effect of SiC Nanoparticles on the Shear Strength of Friction Stir Lap Welded 7075 Aluminum Alloy بررسی اثر نانو ذرات سیلیکون کارباید بر استحکام برشی جوش در جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی آلومینیوم 7075 31 56 5426 10.22060/mej.2024.22620.7651 FA حجت ثمری خلج دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران علی نیک بخت استادیار، پژوهشکده فناوری‌های نو، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران. مجتبی صدیقی دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0000-0003-0129-1914 Journal Article 2023 08 20 <span style="letter-spacing: .05pt;">In this paper, the effect of including Silicon Carbide nanoparticles in the weld zone on the maximum shear strength of friction stir lap welded 7075 aluminum alloy is investigated, both experimentally and numerically. This objective is carried out by studying the effects of rotational and transverse speeds, tilt angle, the shape of the tool, and the penetration depth. The numerical investigation is based on developing an FE model by means of Deform and ABAQUS to simulate the welding procedure, which results are verified by the experimental findings. The experimental procedure is designed based on the Taguchi method. The verification of the developed FE model shows that the simulation results are in proper agreement with the experimental findings. In general, including Silicon Carbide nanoparticles in the weld zone can increase the maximum shear strength up to 24%, compared to the case where the specimens are welded without Silicon Carbide. Furthermore, applying the threaded tapered tool leads to higher shear strength in comparison with the squared shape tool, i.e., the strength of the specimens welded by the threaded tapered tool is 4 to 5% higher without Silicon Carbide inclusion and 4 to 7.5% higher with Silicon Carbide, compared to the same case welded by the squared tool. In addition, while the rotational speed has the highest influence on the findings, the tilt angle does not affect the results that much.</span> در این مقاله به بررسی عددی و تجربی بیشینه استحکام برشی اتصال در جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی آلومینیوم 7075 در حالت لبه روی هم در حضور نانو ذرات سیلیکون کارباید  در ناحیه اتصال پرداخته شده و نتایج با جوشکاری بدون حضور نانو ذرات مقایسه شده است. بدین منظور پارامترهای تاثیرگذار در استحکام برشی اتصال شامل سرعت خطی و دورانی ابزار، شکل پین ابزار (مربعی و رزوه مخروطی)، عمق فرورفتگی و زاویه انحراف ابزار مطالعه شده‌‌اند. آزمایشات تجربی با استفاده از علم آمار استنباطی به روش تاگوچی طراحی و یک مدل المان محدود سه بعدی نیز با بکارگیری دو نرم افزار دفرم و آباکوس به صورت متوالی توسعه داده شده که نتایج حاصل از آن با آزمایش‌های تجربی اعتبارسنجی شده است. اعتبارسنجی مدل عددی نشان می‌دهد که نتایج مدل عددی دارای تطابق مناسبی برای تخمین و پیش‌بینی رفتار فرآیند مذکور می‌باشد. بررسی نتایج نشان می‌دهد که حضور نانو ذرات باعث افزایش استحکام برشی اتصال جوشکاری شده حداکثر تا 24 درصد نسبت به جوشکاری بدون این ذرات می‌شود. استفاده از ابزار با پین رزوه مخروطی باعث افزایش استحکام 4 الی 5 درصدی در عدم حضور ذرات تقویت‌کننده و 4 الی 7/5 درصدی در حضور نانوذرات نسبت به ابزار با پین مربعی شده است. موثرترین پارامتر بر استحکام برشی قطعه جوشکاری شده، سرعت دورانی ابزار می‌باشد. همچنین زاویه انحراف ابزار تاثیر اندکی بر استحکام قطعه دارد. https://mej.aut.ac.ir/article_5426_d3696cfb815ab692407d9362e6f06c28.pdf