دانشگاه صنعتی امیرکبیر نشریه مهندسی مکانیک امیرکبیر 2008-6032 50 2 2018 06 22 Performance Optimization of Multi-Effect Distillation-Thermal Vapor Compression Desalination Using Genetic Algorithm بهینه‌سازی عملکرد آب‌شیرین‌کن تقطیری چند مرحله ای-تراکم بخار حرارتی با استفاده از الگوریتم ژنتیک 399 412 951 10.22060/mej.2017.11896.5210 FA آناهیتا اسدی دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران محمد رهنما پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته ابراهیم جهانشاهی جواران پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته حسام بازرگان هرندی دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران Journal Article 2016 08 19 In the present study, a MATLAB computer code has been prepared for the simulation of a multi-effect desalination unit with thermal vapor compression. The first step is to obtain the parameters’ effect on the performance, including motive steam flow rate, temperatures, and dimensions of the system. Comparison of the present simulation results with the data reported for an actual desalination system shows a good consistency. System performance in two different cases of extracted secondary vapor from the last effect and all effects is investigated. It is observed that a higher performance ratio and specific heat transfer area are obtained by receiving secondary vapor from the last effect. Finally, the genetic algorithm is used to maximize the performance ratio of the system which is considered as the fitness function. Optimization results show that one can achieve a performance ratio higher than 17 and specific heat consumption less than 107 kJ/kg for a system with 10 effects. در این مطالعه، یک واحد شیرین سازی تقطیر چند مرحله ای با متراک مکننده ی حرارتی بخار با چیدمان سری -موازی در نرم افزار متلب شبی هسازی شده است. اولین گام تعیین پارامترهای مؤثر بر عملکرد سیستم شامل دبی جرمی بخار محرک، دماها و ابعاد سیستم می باشد. مقایسه نتایج شبیه سازی مطالعه حاضر با داده های واقعی یک سیستم شیری نسازی واقعی، سازگاری خوبی نشان می دهد. سپس تأثیر پارامترهای مختلف از قبیل تعداد مراحل، نسبت اختلاط، دمای بخار گر مکننده و دمای بخار مرحل هی اول بر پارامترهای طراحی سیستم بررسی می گردد. نتایج نشان می دهد که افزایش دمای بخار گرم کننده، دمای بخار مرحله اول و نسبت اختلاط موجب کاهش ضریب عملکرد م یگردد. در ادامه عملکرد سیستم در دو حالت مختلف دریافت بخار ثانویه از مرحله آخر و دریافت این بخار از تمام مراحل مورد بررسی قرار م یگیرد و مشاهده می شود که با تأمین بخار ثانویه از آخرین اواپراتور، ضریب عملکرد و سطح مخصوص انتقال حرارت افزایش بیشتری دارد. در نهایت، بهینه سازی این سیستم با استفاده از الگوریتم ژنتیک انجام می شود و بر اساس آن مناسب ترین پارامترهای ورودی )دمای آب تغذیه، دمای بخارآب خروجی از اجکتور، دمای اولین و آخرین اواپراتور(  برای داشتن بالاترین ضریب عملکرد ممکن و کم ترین مصرف حرارت مخصوص تعیین می گردد. نتایج بهینه سازی نشان می دهد که می توان برای سیستم شیرین سازی با 10 مرحله، شامل 10 اواپراتور که تبخیر آب شور درون آ نها صورت می گیرد، به ضریب عملکردی بالاتر از 17 و مصرف حرارت مخصوص کمتر از 107kJ/kg دست یافت. https://mej.aut.ac.ir/article_951_1c1d4df596d01da60385f0bb17a4a9e0.pdf